BROEK OP LANGEDIJK – Als begeleiders van Albert Verhulst op zijn schip De Rolleman, maakten zwagers Cees Vader en Kees Reek een ware zeereis mee. Ze vergezelden Albert, die op weg is van Broek op Langedijk naar Uruguay, op het eerste en lastigste gedeelte van zijn reis, door het drukke Kanaal langs Frankrijk, Spanje, Portugal en Marokko naar de Canarische Eilanden. Over hun belevenissen zouden ze best een boek kunnen schrijven, zo enerverend was de tocht!
Hun ervaringen hebben Cees en Kees nauwkeurig van dag tot dag beschreven in een logboek. Het is een waar scheepsjournaal geworden. Maandag 29 augustus vertrokken de heren vanuit IJmuiden richting Oostende. ,,Daar merkten we al dat de zee flink hobbelig kan worden, zeker in de druk bevaren wateren in West-Europa”, vertelt Cees. Al na vijftien minuten werd hij behoorlijk zeeziek. ,,Ik wist niet wat me overkwam! Bleek dat ik de verkeerde bril ophad. Die heb ik de rest van de reis dan ook maar niet meer gedragen. Ik heb dan ook geen last meer gehad.” Bij de Zeeuwse eilanden al stribbelde de motor van De Rolleman tegen. Technische man Kees mocht gelijk aan de bak. ,,Het schip heeft een paar jaar stilgelegen voor we deze tocht ondernamen, daardoor heeft zich roest gevormd. Het duurde even voor we door hadden wat er aan de hand was, maar zodra we het onderdeel dat de pech veroorzaakte vervangen hadden, konden we weer voort.”

Technische mankementen deden zich overigens nog wel vaker voor. ,,Steeds als het niet uitkwam”, vertelt Cees. ,,Maar we lieten ons er niet door uit het veld slaan.” De heren zouden nog wel voor hetere vuren komen te staan. Het weer speelde hen meer dan eens parten. Te weinig wind (waardoor er niet gezeild kon worden), te veel wind of wind uit de verkeerde richting. Voor de grote tankers en ferries op Het Kanaal was het oppassen geblazen. ,,Als zo’n gevaarte voorbij kwam, kreeg je weer zo’n opdoffer. Dan moest je je stevig vasthouden!”, blikt Kees terug. Uiteindelijk is het drietal zo dicht mogelijk langs de zuidelijke Britse kust gevaren, om zo min mogelijk wind en golfslag te vangen. ,,Toen we bij Weymouth waren werd windkracht acht voorspeld. Wij hadden gedacht daar wel aan te kunnen ontsnappen, maar helaas… We hadden de storm pal tegen en belandden tussen de hoge golven. Alles vloog door de kajuit! Maar het schip hield zich voortreffelijk.” Van die heftige storm moesten Kees, Cees en Albert even bijkomen. In de haven van Falmouth hebben ze vijf dagen stilgelegen, in afwachting van beter weer.

Uiteindelijk kon De Rolleman weer vertrekken. In de dagen die volgden kon eindelijk het zeil uit. Naast mooie momenten, waarbij het drietal bijvoorbeeld oog in oog kwam te staan met bruinvissen, waren er ook hachelijke momenten. Bijvoorbeeld toen het schip bijna werd overvaren. Gelukkig liep het goed af. De Golf van Biskaje werd spoedig bereikt. De drukte kwam pas weer in de Straat van Gibraltar. Kees: ,,Toen we daar eenmaal voorbij waren, ging de wind ineens liggen. De zee was zo vlak als een spiegel – je kon je haar d’r in kammen. En dus ging de motor maar weer aan.” De volgende halte was de Marokkaanse vissershaven Safi, waar een horde autoriteiten het schip op kwam. Cees; ,,Ons bezoek aan Safi was erg bijzonder. Vooral toen Albert vanwege een vervelende ontsteking medische hulp nodig had en met een stokoude ambulance naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis werd gebracht.” Bij het uitvaren uit Safi hield vervolgens de motor ermee op en kon Kees weer aan de bak in de machinekamer. Daarbij liep hij nog een nare brandwond in zijn gezicht op.

Mooie dingen waren er gelukkig ook genoeg. Zo zagen ze vissen, zeeschildpadden en orka’s rond de boot zwemmen en kwamen er kanaries aan boord: de eindbestemming voor Kees en Cees kwam in zicht. Dinsdag 4 oktober bereikten ze de noordkust van Gran Canaria, maar omdat die haven vol lag werden ze doorverwezen naar Las Palmas. Daar hebben de zwagers hun vriend Albert, die koers zette richting de Kaapverdische Eilanden, een dag later uitgezwaaid. Kees en Cees genoten in een appartementje nog een paar dagen na van hun bijzondere zeereis. ,,Zoiets maak je niet gauw meer mee. Voor Albert was het fijn dat wij hem tijdens het lastigste deel van zijn reis hebben kunnen vergezellen. De Kaapverdische Eilanden heeft hij inmiddels weten te bereiken, daar heeft hij nog contact met ons opgenomen. We wensen hem een voorspoedige tocht richting zijn vrouw in Uruguay!”
Kijk voor meer foto's op www.langedijkernieuwsblad.nl.

Gerelateerd

Artikelen

F V Luilak viswedstrijd F V Boerderijdagen F V Lentefeest F V Inschrijving kermi...

Delen